Δευτέρα, Οκτωβρίου 22, 2012

Βλακειοκρατία...

Ανέκαθεν στην πολιτική σκηνή υπήρχε μεγαλύτερος αριθμός τυχοδιωκτών από ότι ανθρώπων με όραμα. Ανέκαθεν η μετριότητα ήταν παρούσα. Αλλά πάντα υπήρχαν κάποιοι που ξεχώριζαν. Δεν ήταν τέλειοι, όλοι είχαν μειονεκτήματα και αδυναμίες, αλλά πάντα υπήρχαν κάποιοι που έβαζαν το συμφέρον της χώρας και των πολιτών της πάνω από το δικό τους.

Δυστυχώς αυτό σήμερα δεν ισχύει. Σήμερα, μετά από γενιές ολόκληρες "αριστοκρατικής" πολιτικής, οι πολιτικοί μας και το σινάφι που τους περιτριγυρίζει έχουν πέσει κάτω του μετρίου. Πλέον δεν έχουν την παραμικρή ικανότητα να σκεφτούν έξω από το κουτί. Αρνούμαι να πιστέψω ότι κάτω από οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες δεν θα είχαν καταλάβει τι συμβαίνει στην χώρα. Αρνούμαι να πιστέψω ότι καταλαβαίνουν, αλλά δεν θέλουν να πράξουν το παραμικρό. Η μόνη ικανή συνθήκη να εξηγήσει το τι κάνουν είναι ότι μας κυβερνάνε βλάκες.

Η καταστροφή της παιδείας μας που συντελείται εδώ και 40 χρόνια, η άρνηση να προχωρήσουμε και να χτίσουμε πάνω στην γνώση που ήδη έχουμε, η έφεση στην υπερβολή και στον ατομικισμό μας έφερε εδώ που είμαστε σήμερα. Στον ατομικισμό οφείλεται η διαφθορά. Στην έλλειψη παιδείας η βλακεία που μας... κυβερνά.

Δεν φτάνει να αλλάζουμε τα κόμματα που μας κυβερνάνε όταν δεν αλλάζουν οι πολιτικές τους. Αυτό που χρειάζεται είναι κάτι τελείως καινούριο. Κάτι που δεν εστιάζεται στις ξεπερασμένες ιδεολογίες του παρελθόντος που αποδεδειγμένα δεν οδηγούν πουθενά. Χρειάζεται περισσότερη δημοκρατία. Περισσότερη συμμετοχή. Χρειάζεται περισσότερη ενημέρωση. Αυτά δεν τα προσφέρουν οι υπάρχοντες κομματικοί μηχανισμοί. Από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά θέλουν μόνο να χειραγωγούν την κοινή γνώμη. Ενδιαφέρονται μόνο για οπαδούς και όχι για άτομα που συμμετέχουν. Ακόμα και όταν λένε το αντίθετο, αποδεικνύουν ότι δεν είναι έτσι με την κομματική πειθαρχεία σε μια ηγετική ομάδα.

Δυστυχώς δεν βλέπω να αλλάζει αυτό. Αντίθετα βλέπω να χειροτερεύει. Ψάχνουν οι περισσότεροι κάτι να ακολουθήσουν τυφλά χωρίς να σκεφτούν. Αρκεί να ακούγονται ωραία τα αποτελέσματα που υπόσχονται. Το με πιο τρόπο θα φτάσουν εκεί, ούτε χρειάζεται να το πουν, ούτε φαίνεται να ενδιαφέρει κανέναν. Και αυτό μετά από 40 χρόνια ίδια πρακτικής.

Μέχρι πρόσφατα είχαμε απλά πόλεμο συμφερόντων και τυχοδιωκτών. Τώρα έχουμε φτάσει σχεδόν σε πόλεμο ανθρώπων που μισούνται θανάσιμα μεταξύ τους. Αντί να γινόμαστε εξυπνότεροι και εμείς οι πολίτες, πέφτουμε βαθύτερα στην βλακεία. Αυτοκαταστρεφόμαστε...

4 σχόλια:

Demelene είπε...

Ακόμα πιστεύεις στον χαρακτηρισμό βλάκες;

Ζούμε σε μια εποχή που το προσωπικό συμφέρον σιδερώνεται στο κεφάλι του καθενός. Γιατί λοιπόν οι κύκλοι που ανέκαθεν αυστηρά με φάση το συμφέρον τους και όχι το εθνικό θα είναι διαφορετικοί; Απεναντίας, οποιαδήποτε εξαίρεση μπορεί να είχες έχει πάει περίπατο.

Κατεπέκταση ακόμα πιστεύεται στο βλάκες; Ένας βλάκας δεν μπορεί να έιναι πετυχημένος σε αυτό που κάνει, και οι δικοί μας είναι όσον αφορά την τσέπη τους.

Συνεπώς βλάκες ή προδότες; Πόσο ακόμα θα λέμε βλακεία την επιλεγμένα στοχευμένη ανικανότητα;

Vassilis Perantzakis είπε...

Αυτό που περιγράφεις, εγώ το λέω βλακεία. Βλακεία είναι οτιδήποτε είναι ενάντια στο κοινό συμφέρον που μακροπρόθεσμα είναι ΚΑΙ το προσωπικό συμφέρον. Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό και δρα αντίθετα είναι βλάκας...

Demelene είπε...

Μήπως το υπεραπλουστεύεις και συντηρείς το μύθος του χαζού Έλληνας;

Χωρίς να συμφωνώ, θα σου πω κάποια παραδείγματα ανθρώπων που έδρασαν προς το ποινό συμφέρον αλλά προς το προσωπικό τους.

Γιώργος Παπανδρέου
Τραπεζίτες
Όλοι οι Bush

Δεν νομίζω αυτοί οι άνθρωποι να έχουν πάρι χαμπάρι τις επιπτώσεις της βλακείας όπως την οριοθετείς! Βλακεία σημαίνει κάποιας μορφής ανικανότητα αντίληψης που συνήθως συνεπάγεται σε κάποιες απώλειες.

Τι ακριβώς έχουν χάσει λοιπόν οι παραπάνω βλάκες, εκτός από τους υπόλοιπους βλάκες να τους χαρακτηρίζουν βλάκες.

Ποιος είναι ο πραγματικό βλάκας, τελικά;

Αυτός που θεωρεί τους άλλους βλάκες ή αυτός που παρουσιάζεται μεθοδευμένα σαν βλάκας αλλά τελικά πιάνει βλάκες τους υπόλοιπους!

Vassilis Perantzakis είπε...

Κατ' αρχήν ο βλάκας είναι αυτός που δεν σκέφτεται. Όχι αυτός που δεν έχει νοημοσύνη. Βλακείες κάνουμε γιατί δεν σκεφτόμαστε.

Τώρα ο χαζός είναι αυτός που δεν έχει νοημοσύνη... τέλος. Δεν είναι χαζοί όλοι αυτοί. Βλάκες είναι. Έχει διαφορά!

Επίσης δεν χρειάζεται να συντηρήσω εγώ κάτι. Το συντηρούν μόνοι τους κάνοντας βλακείες.