Σάββατο, Αυγούστου 25, 2012

Αξίζει να... "σωθούμε";

Προσοχή. Το παρών άρθρο μπορεί να σας προσβάλει. Αν δεν θέλετε να προσβληθείτε μην το διαβάσετε...

Είναι αλήθεια ότι ο μέσος νεοέλληνας έχει μάθει να ζει πλουσιοπάροχα με ελάχιστη εργασία; Όχι. Δεν είναι αλήθεια. Ο μέσος νεοέλληνας εργάζεται πράγματι πολλές ώρες (όταν έχει δουλειά πλέον) αλλά η δουλειά του δεν τον ευχαριστεί. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί έμαθε από τους γονείς του ότι πρέπει να κάνει μια δουλειά που του βγάζει πολλά λεφτά ή του εξασφαλίζει ασφάλεια με σταθερό μισθό και μόνιμη θέση ή απλά ξεκούραστη. Δεν έμαθε να κάνει μια δουλειά που να του αρέσει.
Υπάρχουν εκεί έξω δεκάδες χιλιάδες νέοι με πτυχία άχρηστα. Πτυχία που πιστοποιούν γνώσεις που δεν θα τις χρησιμοποιήσουν ποτέ γιατί η αγορά εργασίας δεν τους χρειάζεται. Θυμάμαι πριν από 20 χρόνια να βγαίνουν χιλιάδες φιλόλογοι από τα πανεπιστήμιά μας και να αναρωτιέμαι που θα εργαστούν όλοι αυτοί; Σήμερα ούτε ο ένας στους 5 από αυτούς δεν έχει εργαστεί στον χώρο του καθώς οι θέσεις είναι ελάχιστες φυσικά. Το ίδιο είδα να συμβαίνει και με τους δικηγόρους, με τους πολιτικούς μηχανικούς και με δεκάδες άλλα "υψηλά" επαγγέλματα.

Την ίδια στιγμή που η ύπαιθρος αδειάζει από αγρότες, γεμίζουμε παντού καφετέριες. Σήμερα είναι δύσκολο να βρεις υδραυλικό ή ηλεκτρολόγο και για ζήτα του απόδειξη να δεις τι απάντηση θα πάρεις!!!

Το χειρότερο όμως είναι ότι τουλάχιστον ο μισός "εργαζόμενος" πληθυσμός είναι λαμόγια που τρώνε τις σάρκες των υπολοίπων.

Είναι συνδικαλιστές που δεν δουλεύουν ούτε μία ώρα την ημέρα ενώ φωνάζουν για τα "κακά" αφεντικά τους, είναι μεσάζοντες που χωρίς να σηκώσουν δαχτυλάκι και με χρήση ανασφάλιστης εργασίας των "λαθραίων" Πακιστανών και κάθε λογής "μαύρων" βγάζουν περιουσίες ολόκληρες, είναι δημόσιοι λειτουργοί που για να προχωρήσουν την εργασία σου θέλουν το κάτι τοις τους, είναι καθηγητές που αντί να κάνουν το μάθημα στο σχολείο μοιράζουν κάρτες με την διεύθυνση του φροντιστηρίου τους, είναι γιατροί που η τελευταία φορά που νοιάστηκαν για τον ασθενή τους ήταν όταν έδιναν τον όρκο του Ιπποκράτη, είναι δικηγόροι που ενδιαφέρονται μόνο για την αμοιβή τους και όχι για την νομική κάλυψη του πελάτη τους, είναι δικαστές που αποφασίζουν ανάλογα με τα "δωράκια", είναι αστυνομικοί που κοιτάνε από την άλλη μεριά γιατί τα παίρνουν από τους εμπόρους ναρκωτικών ή τους δουλεμπόρους, είναι βιαστές ανήλικων μαύρων παιδιών που εκδίδονται στο κέντρο της Αθήνας ενώ όλοι μας κοιτάμε από την άλλη πλευρά, είναι επαγγελματίες φοροφυγάδες που θεωρούν ότι είναι εξυπνάδα το να κλέβουν το κράτος, είναι δήθεν προοδευτικοί συμπολίτες μας που ενώ κατακεραυνώνουν δημόσια την λαμογιά, από πίσω έχουν μπαράκια που πουλάνε 1 ευρώ το μικρό μπουκάλι νερό (ενώ το προμηθεύονται 12 λεπτά), είναι άτομα που λαμβάνουν συντάξεις νεκρών συγγενών τους για χρόνια, είναι άτομα που ενώ εργάζονται κανονικά λαμβάνουν επιδόματα αναπηρίας που δεν τους επιτρέπει να εργαστόυν, είναι πολιτικοί που διορίζουν όλο τους το σόι, νομιμότατα, στο δημόσιο...

Τι κάνουμε για να αλλάξουν όλα αυτά; Είναι λύση η μείωση μισθών και συντάξεων που πλήτει δικαίους και αδίκους; Μήπως χρειαζόμαστε θεσμικές αλλαγές; Αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας και οργάνωσης του κράτους; Να αφαιρέσουμε τον ανθρώπινο παράγοντα από όπου επιτρέπει την δημιουργία συνθηκών εκμετάλλευσης και να τον αντικαταστήσουμε με αυτόματες διαδικασίες και θεσμικό έλεγχο; Μήπως να αποκτήσουμε μεταναστευτική πολιτική; Αλλά τι λέω τώρα; Που να τα σκεφτούν αυτά οι κολλημένοι με την εξουσία κυβερνώντες και οι λαϊκιστές αντιπολιτευόμενοι; Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η ψήφος που θα τους δοθεί απλόχερα αρκεί να προστατέψουν τα προνόμια των λαμόγιων.

Ένα κράτος που ανταμοίβει τα λαμόγια και πνίγει κάθε προσπάθεια ανάκαμψης και αλλαγής νοοτροπίας αξίζει να σωθεί; Για ποιο λόγο; Για να έχουμε το ίδιο πρόβλημα σε 10 ή 20 χρόνια; Να καταστρέφουμε γενιές ολόκληρες διδάσκοντάς τους την εκμετάλλευση, την μισαλλοδοξία και των εγωισμό  Κοιτάξτε τους εαυτούς σας και τους γύρω σας και πείτε μου αν αξίζει να σωθούμε χωρίς να αλλάξουμε... Εγώ δεν το πιστεύω...

Δεν υπάρχουν σχόλια: