Τρίτη, Ιουνίου 19, 2012

Γιατί κοιτάμε απαθείς το έγκλημα και τον ρατσισμό;

Πριν από ένα χρόνο περίπου, στον σταθμό του ΗΣΑΠ στο Θησείο, την ώρα που γύριζα στο γραφείο μου από εξωτερική εργασία, βγαίνοντας από το τρένο μαζί με δεκάδες άλλους επιβάτες, ένας τύπος που μάλωνε με την κοπέλα του την έσπρωξε και την έριξε κάτω συνεχίζοντας από πάνω της να της φωνάζει. Αυτά συνέβησαν μέσα σε 5 δευτερόλεπτα.

Σας πληροφορώ ότι εκτός από μένα, όλοι πέρασαν από δίπλα αποφεύγοντας να ρίξουν έστω και μία ματιά.

Η πρώτη μου σκέψη ήταν "μην ανακατευτείς" και αυτό λόγο του ενστίκτου της επιβίωσης. Όμως δεν είμαστε μόνο επιβίωση. Έχουμε και λογική. Και η δική μου λογική μπήκε αμέσως στην μέση "σου αρέσει να το κάνουν αυτό στην αδελφή σου;" και φυσικά "είσαι 1 και 90 και 120 κιλά, τι φοβάσαι;". Αυτό μου πήρε το πολύ ένα με δύο δευτερόλεπτα. Έτσι έστριψα, πήγα και σήκωσα την κοπέλα μπαίνοντας στην μέση και κοιτώντας άγρια τον τύπο που την έριξε κάτω. Δεν είπε τίποτα, πήγε να κάνει μπροστά ένα βήμα, το μετάνιωσε, έστριψε και έφυγε. Του πέταξα και μία απειλή όταν γύρισε να κοιτάξει προς την κοπέλα και μένα... αλλά δεν θυμάμαι τι ακριβώς ήταν. Κάτι σε Γαλλικά νομίζω...

Μέχρι να γίνουν όλα αυτά, περί τα 50 άτομα πέρασαν από δίπλα, ούτε ένας άλλος δεν ασχολήθηκε. Έβαλα την κοπέλα να καθίσει και περίμενα να τηλεφωνήσει σε κάποιον δικό της και να έρθει να την πάρει.

Γιατί συμβαίνει όμως αυτό; Γιατί διαλέγουμε να αγνοήσουμε αυτά τα γεγονότα που συμβαίνουν δίπλα μας; Όσο και να σας φαίνεται περίεργο συμβαίνει και γιατί εκτός από το ένστικτο της επιβίωσης και τον φόβο, όταν στον χώρο υπάρχουν πολλοί άνθρωποι όλοι επιλέγουν να αφήσουν άλλον να επέμβει. Αυτό λέγεται "διάχυση της ευθύνης" και είναι ψυχολογικός όρος.


Αυτό που σκοπεύω να κάνω εγώ (αν δεν φοβηθώ πολύ) σε περίπτωση ρατσιστικού επεισοδίου είναι να δηλώσω την πρόθεσή μου να σταματήσω με κάθε τρόπο τους θύτες ελπίζοντας ότι το φαινόμενο της διάχυσης ευθύνης θα λειτουργήσει θετικά και θα ανακατευτούν και άλλοι. Αυτό είναι που φοβούνται περισσότερο οι ρατσιστές. Γιατί και η δική τους διάθεση από τον φόβο προέρχεται. Και μέχρι να λύσουμε το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης που δεν είναι μόνο δικό μας αλλά βασανίζει και 1μιση εκατομμύριο ανθρώπους που είναι οι λαθρομετανάστες, είναι το μόνο που θα μας σώσει από αιματοχυσία.

Όταν οι ρατσιστές επιτίθενται σε αθώους ανθρώπους δεν φοβίζουν τον ξένο εγκληματία. Δημιουργούν και διασπείρουν μίσος που με τη σειρά του θα δημιουργήσει ρατσιστές και νέα αθώα θύματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: