Τετάρτη, Ιουνίου 09, 2010

Όταν μπερδεύουμε πραγματικότητα με ιδεολογία...

Το έχω πει πολλές φορές, ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει αριστερά. Πολλοί αριστεροί φίλοι μου με παρεξηγούν όταν το λέω αυτό γιατί νομίζουν ότι τους λέω ότι εκείνοι δεν είναι αριστεροί...

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει αριστερά ως οργανωμένο κίνημα. Υπάρχει ένα υποκατάστημα των κομμουνιστών που κρατάει χάρη στους φανατικούς που μαζεύει γύρω του και τίποτε άλλο. Η αριστερά στην Ελλάδα δεν είναι το απόκομμα του Αλέξη με τις χιλιοδιακοσάρες μηχανές, ούτε του Αλέκου με τις βίλες και τα ξενοδοχεία, ούτε του Ψιαριανού με την Φεράρι.

Κάποτε ήρθε στην Ελλάδα ως αριστερός ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Τον λέει κανένας αριστερό αυτόν σήμερα; Με σπίτι στην ακριβότερη περιοχή της Ελλάδας; Όχι βέβαια. Μήπως λέει κανένας αριστερό τον... Παπαντωνίου ή την Λιάνα Κανέλλη; Ας γελάσω...!!!

Η αριστερή ιδεολογία πούλησε καλά. Μετά το πολυτεχνείο έγινε μόδα και την εκμεταλλεύτηκαν δεόντως όσοι πρόλαβαν και όσοι είδαν από νωρίς ότι εκεί υπάρχει ψωμί. Έτσι όλοι οι αριστεροί πολιτικοί σήμερα δεν ξέρουν τι έχουν. Έτσι ξέρω και εγώ να γίνω αριστερός. Με καμιά χορηγία ή με τα λεφτά του μπαμπά από πίσω.

Τους αριστερούς φίλους μου τους λυπάμαι και τους το λέω. Δεν τους λυπάμαι γιατί είναι αριστεροί.. προς θεού. Τους λυπάμαι γιατί δεν έχουν αντιπροσώπευση στην Ελλάδα.

Οι "αριστεροί" πολιτικοί, αν δεν ήταν πλούσιοι κατά την είσοδο στην πολιτική έγιναν μετά με χορηγίες. Οι πρώτοι την αριστερά την έχουν ως χόμπι να περνάει η ώρα ασχολούμενοι με το πόπολο και οι δεύτεροι ως ευκαιρία για πλουτισμό σε βάρος των κορόιδων. Και αν υπάρχει και ένας έστω αριστερός πολιτικός εκεί έξω που δεν είναι σε αυτές τις δύο κατηγορίες... να με συγχωρέσει, αλλά η εξαίρεση απλά επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: