Τρίτη, Φεβρουαρίου 23, 2010

Απεργώ, άρα υπάρχω.......

Πηγή: Το Blog του Undertaker

Πανελλαδική απεργία αύριο... ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΤΑ ΛΑΧΑΝΑ λέω εγώ!!!!!
Όπως έχει διαμορφωθεί πια το συνδικαλιστικό κίνημα, το πιο άχρηστο πράγμα είναι η απεργία!

Για σκεφτείτε λιγάκι: Πότε ήταν η τελευταία φορά που μια απεργία έκανε να ιδρώσει το αυτί των κυβερνούντων; Για να δω χεράκια... ποιος ξέρει να μου πει;
Μπράβο Κωστάκη, ΠΟΤΕ είναι η σωστή απάντηση!

Η απλή αλήθεια είναι πως οι διοικούντες δεν φοβούνται πια την απεργία. Κάποτε ναι, την φοβόντουσαν, διότι ήταν πράγματι μαζική, ήταν πράγματι δυναμική και (το κυριότερο όλων) καθοδηγούταν από άτομα που είχαν τα συμφέροντα του εργαζομένου ως βασικό κριτήριο.

Για να το πούμε πιο απλά, κάποτε τους "μπροστάρηδες" τους κυνηγούσαν, τους φυλάκιζαν, τους δολοφονούσαν...
Τώρα; Τους ΑΝΤΑΜΕΙΒΟΥΝ. κάνοντάς τους μέλη του συστήματος και δίνοντάς τους θέσεις και παχυλούς μισθούς. Να θυμίσω ονόματα; Μπαααααααα... άστο καλύτερα...
Τυχαίο; Σύμπτωση; Δεν ψυλλιάζει κανένα;

Να φοβηθεί η κυβέρνηση από μια απεργία, γιατί; Επειδή θα "παραλύσει ο δημόσιος τομέας"; Χαβαλέ κάνουμε; Πότε δούλευε ο δημόσιος τομέας για να "παραλύσει" κι'ολας;
Δεν θα έχουμε δηλαδή λεωφορεία, και κάτι τρέχει στα γύφτικα... Ναι, λες και πριν είχαμε, που περνάει ένα ανά μία ώρα.
Δεν θα δουλέψουν οι εφορίες, και άχου μωρε, που θα πάω εγω να χαραμίσω 3 ώρες από τη ζωή μου για μια βεβαίωση!

Γίνεται να παραλύσει ο ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ τομέας, που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ δουλεύει και που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ συνεισφέρει στην οικονομία και την παραγωγική διαδικασία; Να δεις για πότε πάει το σκατό στην κάλτσα;
Αλλά που απεργία στον ιδιωτικό τομέα; Σοβαρά μιλάμε; Για δοκίμασε, να δεις για πότε θα απολυθείς πριν προλάβεις να πεις "Μαρξ"!
Και αντε μετά να βρεις το δίκιο σου, άντε μετά να πείσεις το αφεντικό σου πως η απεργία είναι δικαίωμά σου, αντε βγάλε άκρη με την επιθεώρηση εργασίας, άντε τρέχα να ψήνεις burger στα Goody's και να κάνεις delivery σουβλάκια, γιατί ο μικρός θέλει την νέα τσάντα Ben10 για το σχολείο, και η Eurobank γλυκοκοιτάει το σπίτι σου...

Θα μου πεις τώρα, και τι να κάνουμε; Να κάτσουμε έτσι και να καμαρώνουμε την ώρα που ο κάθε Γιωργάκης παζαρεύει τα εργασιακά μας δικαιώματα στο Casino de Βρυξέλλες;

Ε λοιπόν ΝΑΙ! Να κάτσεις και να τον κοιτάς!!!!!!!
Και να πεις κι'ευχαριστώ!!!!
Και να κάνεις το σκατό σου παξιμάδι για να πάρεις την σάκα του μικρού και τα μπικουτί της κυράς σου.
Και να δουλέψεις και σαν τον σκύλο για να βγάλεις την δόση του δανείου...

Και όταν θα ξανάρθει η ώρα να ψηφίσεις, ΝΑ ΤΟΝ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΤΟΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ, και να στείλεις και έτσι και μήνυμα στον επόμενο πως, αν κάνει τις ίδιες μαλακίες θα έχει την ίδια τύχη!!!!

Αλλά μέχρι τότε, μόκο! Εσύ τον ψήφισες, εσύ εβαλες κεχαγιάδες στο κεφάλι σου τους μεγαλοκοπριτες/συνδικαλιστές, αρα εσύ πια δεν έχεις λόγο!
Για καμμιά απεργία είσαι μόνο....

1 σχόλιο:

Demelene είπε...

Στην Ελλάδα έχουμε από τα καλύτερα διδακτικά παραμυθια, και δυστυχώς δεν τα έχουμε καταλάβει.

Αναφέρομαι στο παραμύθι του βοσκου, τα πρόβατα και τον λύκο.