Δευτέρα, Δεκεμβρίου 28, 2009

Επιλογή καριέρας

Με ρώτησε χθες η κοπέλα μου (αν και προγραμματιστής, ναι έχω μία από αυτές) πως διάλεξα να γίνω προγραμματιστής και της διηγήθηκα την παρακάτω ιστορία:

Στα 16 μου πήρα έναν Amstrad CPC 6128, στην ουσία δηλαδή ένα από τα καλύτερα και γνωστότερα 8bit μηχανήματα της δεκαετίας του 80. Το μηχάνημα το πήρα χωρίς παιχνίδια, αλλά με μερικές άδειες δισκέτες. Ήξερα ότι συνοδευόταν από ένα εγχειρίδιο Basic το οποίο στις τελευταίες σελίδες περιείχε ένα παιχνίδι σε κώδικα και είχα αποφασίσει να μάθω να προγραμματίζω.

Κάθισα λοιπόν μερικές ώρες και έγραψα το παιχνίδι στον υπολογιστή. Μετά το έσωσα στην δισκέτα και το έτρεξα. Ήμουν ενθουσιασμένος.

Τις επόμενες μέρες έπαιζα, αλλάζοντας τον κώδικα του παιχνιδιού για να μάθω την Basic. Όταν αποφάσισα ότι είχα αρκετές γνώσεις, ξεκίνησα το δικό μου παιχνίδι, το οποίο ήταν μια παραλλαγή του digger για PC. Πόσοι άραγε 35άρηδες δεν έχουμε περάσει ατελείωτες ώρες με αυτό το παιχνίδι...

Πρώτο βήμα ήταν να κινώ τον χαρακτήρα. Είχα φτιάξει τον χαρακτήρα μου στην οθόνη (εκείνο το ανθρωπάκι που βρισκόταν στο τέλος του ascii table και αργότερα έγινε γνωστό ως smiley) αλλά μπορούσα να τον κουνήσω μόνο σε έναν άξονα την φορά. Δεν μπορούσα διαγώνια. 2 μέρες παιδευόμουν (δεν υπήρχε internet τότε για να το ψάξω) και τελικά ενώ είχα πέσει για ύπνο, στις 3 η ώρα το πρωί μου ήρθε η επιφοίτηση και ξύπνησα για να το δοκιμάσω. Πέρασα την αλλαγή στον κώδικα και voila ένα ανθρωπάκι που κουνιόταν και διαγώνια!!!

Εκείνη την ημέρα επίσης αποφάσισα τι ήθελα να γίνω όταν μεγάλωνα. Αλλά επειδή δεν είχα καλή φωνή τελικά διάλεξα να γίνω προγραμματιστής!!!

Έχετε αντίστοιχες ιστορίες; Θα ήθελα να τις μάθω και να τις postάρω στο blog.

1 σχόλιο:

Demelene είπε...

Στα φοιτητικά μου χρόνια έγραφα ενα Tetris σε DirectX 6 και on split screen multiplayer.

Μιλάμε την εποχή εκείνη χοντρό πακέτο το γραφικό. Τα ειχα ετοιμάσει όλα, όμως δεν βγαιναν σωστά. Ρε κοντευα να σκάσω, και κάποια στιγμή σε ένα μεζεδοπωλείο που άλλοι πίναν εγώ μέσα μου κόντευα να σκάσω.

Και μου ηρθε επιφοιτηση. Συνοπτικά καλοβράδυ και κουτάστικά πάω για υπνο μπλα μπλα. Πάω δοκιμάζω και ευρηκα. Εκεινη την μέρα ξεσκίστηκα μέχρι τις 7 το πρωί, και την άλλη μέρα έσκασα με κάτι τρελά μάτια στο ΣουπερΜάρκετ φυσικά να πάρω γάλα.

Το μοιραίο λάθος ήταν ότι τότε γέμιζες την κάρτα γραφικών pixel by pixel μέ ένα τυπο που αντιστοιχουσε το (Χ,Υ) σε κάτι σαν
Υ*(ScreenWidth*bpp+Μια κουλάδα)+X*bpp και εγώ ειχα μπερδέψει τiς αντιστοιχίες των X,Y.

Το γελοιο ειναι ότι έβγαζε κάτι κουλαμάρες αλλά full screen direct X και debug σε windows 95 δεν υπήρχε ευκολο και για internet αστο, τότε γενιόταν.

Σημερα το έχουν πολύ ευκολο με το internet.

Θυμάσαι την εποχή που oups μου έφυγε ένα byte στο pointer και μπαμ πάρε software reset??